Ziemniak i róża

Smak oszukiwanego tataru kartoflanego* rwie wszelkie kuchenne konwenanse. Tajemnica jego sukcesu tkwi także w sposobie podania oraz dobraniu pozostałych przypraw, a jest ich cała paleta. Ziemniak uwielbia różę za całokształt — za zapach, smak, kolor, jednym słowem, współpraca układa się nieźle i w innych daniach.

 

Składniki:

 

2 średnie ziemniaki

mała garść płatków róży damasceńskiej

mała filiżanka bulguru drobnoziarnistego

1 mała cebula

kawałek ostrej papryki

pół łyżeczki kminu rzymskiego

pół łyżeczki cynamonu

1 mały goździk

1 małe ziele angielskie

szczypta majeranku (bądź kilka świeżych liści)

gniazda nasienne bazylii (bądź kilka świeżych liści)

listek Aloysia citrodora

pieprz, sól

 

 

Wykonanie:

 

1. Cebulę niedbale pokroić i rozbić w moździerzu z solą oraz pozostałymi składnikami (oprócz bulguru i ziemniaków). Kto nie moździerzuje, może wykorzystać blender itp. Kulinarnego przestępstwa nikt nie popełni ;)

2. Bulgur opłukać i zalać wodą, po kilku minutach wodę zlać, a bulgur porządnie odcisnąć (zwyczajnie w pięści)

3. Ziemniaki ugotować, po czym nie czekając na ostygnięcie, szybko obrać i rozbić ubijakiem, dodając stopniowo do rozbijanej masy ziemniaczanej papkę i bulgur.

 

 

Tatar ziemniaczany znakomicie wypełnia swą kulinarną rolę — udaje mu się oszukać biesiadników, ponieważ już przy pierwszym kęsie złudnie przypomina smak prawdziwego libańskiego tataru, czyli przystawki obiadowo-kolacyjnej z surowego mięsa. Prezentowana wersja tataru ziemniaczanego pochodzi z południa Libanu, którego mieszkańcy przyznają sobie status profesjonalisty w przyrządzaniu tego dania. Istotnie, południowe mieszanki przyprawowe smakują dobitniej. Nie będę niesprawiedliwą — północne rejony też ma swoje specjały — słodkości wszelkiego rodzaju, których kunsztu nie da się tak łatwo podrobić. Tradycje te sięgają czasów, kiedy północną część kraju wypełniały łany trzciny cukrowej.

 

Do przystawki zwykle dodaje się świeże liście bazylii.Ja użyłam gniazd nasiennych  —  można je zamiennie wykorzystać. Tatar należy fantazyjnie rozprowadzić na talerzu, polać oliwą i zajadać płaskim chlebkiem. Podpłomyki też  świetnie się do tego nadają.

 

Tatar z fioletowych ziemniaków
Tatar z fioletowych ziemniaków

 

A jak przygotować prawdziwy tatar? Zamiast ziemniaków użyć mięsa, surowego* jak to na tatar przystało. ;) Jeśli trzymać się ściśle tradycji, to strasznie żmudna praca, dlatego Libańczycy zwykle korzystają z usług rzeźnika, który mieli mięso na papkę. W górskich wioskach  zachowała się tradycja przyrządzania tataru — mięso jest rozbijane wielkim młotem. Na rozbicie kilograma mięsa potrzeba około godziny. ;)

 

Proces przygotowania mięsnego tataru:

 

 

Czy kawaler ziemniak i panna róża zaznali jeszcze innych kulinarnych rozkoszy?

O czym plotkuje moja patelnia?

Niebawem zdradzę wielką tajemnicę patelni-wdowy. ;)

 

*https://www.zielnia.com/ostrzeżenie/

Write a comment

Comments: 3
  • #1

    Dani (Friday, 04 November 2016 23:24)

    Twoje tajemnicze zioło to lippia trójlistna zwana też werbeną cytrynową. Tatar z ziemniaków? Kupuję! =D

  • #2

    Ewa (Friday, 04 November 2016 23:27)

    Cieszę się ;)

  • #3

    Karol Matuszewski (Saturday, 05 November 2016 07:52)

    A czy a propos "damasceńskich" płatków, używasz w kuchni noża ze stali damasceńskiej? ;) p.s. mój znajomy robi ręcznie takie noże.